آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
اگه رپر باشی، ساعت ها آموزش درباره قافیه، فلو و نوشتن تکست دیدی احتمالا یا تمرین کردی.
اما بعضی وقتا یه مستند میتونه بیشتر از چندین دوره آموزشی بهت نکته یاد بده.
مخصوصا مستند هنر رپ که آرتیست های بزرگی مثل امینم، اسنوپ داگ، داکتر دری، کانیه وست و.. رو داره.
در ادامه، ۵ درس مهم که از این مستند میشه گرفت رو یادمیگیریم.
یکی از مهم ترین پیام های این مستند اینه که رپ از امکانات زیاد به وجود نیومده.
از محدودیت به وجود اومده یا به اصطلاح مستند، از هیچ یه چیز ساختیم.
جامعه آفریقایی – آمریکایی با تبعیض و محدودیت های زیادی روبرو بود.
امکانات ساخت موسیقی برای بسیاری از اونا وجود نداشت.
اما به جای تسلیم شدن، راه جدیدی پیدا کردن.
با استفاده از سمپلینگ، بخش هایی از آهنگ های قدیمی رو برداشتن و بهش درامز اضافه کردن و بیت ساختن.
و سمپلینگ بعد ها به یکی از مهم ترین عناصر رپ تبدیل شد چون بخشی از هویت هیپ هاپ و رپ بود.
این فقط یه درس موسیقی نیست، یه درس زندگیه.
گاهی بزرگ ترین موفقیت ها از دل بزرگ ترین محدودیت ها بیرون میان.
خیلیا هیپ هاپ و رپ رو یکی میدونن. اما این مستند یادآوری میکنه که :
هیپ هاپ یه فرهنگه
رپ فقط یکی از ابزار های این فرهنگ برای بیان حرف و انتقال پیامه.
موسیقی رپ باعث شد فرهنگ هیپ هاپ تو سراسر دنیا شناخته بشه.
اما هیپ هاپ فقط به موسیقی محدود نمیشه، مجموعه ای از سبک زندگی، هنر، نگرش و خلاقیته.
وقتی این تفاوت رو متوجه بشی، نگاهت به رپ عمیق تر میشه.
یکی از بخش های جذاب مستند، صحبت های امنیمه.
توضیح میده که ذهنش همیشه درگیر بازی با کلماته.
حتی زمانی که کنار خانواده یا مشغول کاره، مدام به جمله ها و قافیه ها فکر میکنه.
همین تفاوت بین کسیه که گاهی رپ مینویسه با کسی که زندگیش رپه.
اگه میخوای پیشرفت کنی، رپ نباید فقط یه سرگرمی باشه، باید بخشی از طرز فکر و زندگی روزمره ات بشه.
یکی از بهترین توصیه های مستند را xzibit مطرح میکنه.
میگه هر وقت ایده ای به ذهنش میرسه، بدون توجه به شرایط اون رو سریعا یادداشت میکنه.
این نکته رو بارها تو زندگی خودم تجربه کردم.
وسط صحبت با دوستام یهو گفتم : وایسا وایسا این جمله باحاله و مینوشتم..
اگه با خودت بگی : بعدا مینویسم
احتمال زیادی وجود داره که برای همیشه فراموشش کنی.
ایده ها عمر کوتاهی دارن.
هر وقت چیزی به ذهنت رسید، همون لحظه داخل نوت گوشی یا دفترت ثبتش کن.
یکی از جالب ترین بخش های مستند، خاطره ایه که کانیه وست تعریف میکنه.
اون درباره اولین رپ بتل خودش میگه که قبل از بتل کلی آماده شده به کلی جمله فکر کرده.
و حریفش فقط با گفتن : اسم من کریسه و تو بوی شاش میدی
بتل رو برده و جمعیت باهاش همراه شدن.
کانیه میگه از اونجا بود که فهمیدم باید ساده بنویسم و الکی کلمات رو پیچیده بیان نکنم.
گاهی یه جمله ساده، خیلی بیشتر از چندین جمله پیچیده تاثیرش رو میزاره.
ساده بنویس، واضح حرف بزن و مستقیم برو سر اصل مطلب.
مستند هنر رپ، فقط درباره تاریخ رپ نیست، کلاس درسی از بزرگان رپه.
مهم ترین درس هایی که من ازش گرفتم :
. محدودیت میتونه نقطه شروع خلاقیت باشه
. هیپ هاپ یه فرهنگه نه فقط یه سبک موسیقی
. برای پیشرفت باید رپ رو زندگی کنی
. ایده رو همون لحظه ثبت کن
. سادگی، یکی از مهم ترین راز های تاثیر گذاریه
