آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
خیلی ها فکر میکنن نوشتن موزیک عاشقانه فقط احساسه. ولی اگه اینطوری بود، هر دل شکسته ای باید هیت میداد. واقعیت اینه که اشک درآوردن مخاطب، تمرین و تکنیک میخواد. من با همین ۴ تمرین عملی تونستم با یک موزیک لاو استوری نزدیک به ۷ میلیون ویو بگیرم و اینا کلیگویی نیست، تمرینه !
تمرین اول : بدترین خودت باش
ترس از خراب کردن، خودش عامل خراب کردنه.
به خودت اجازه بده بد بنویسی. چندتا تکست ضعیف بنویس، کسی قرار نیست بشنوه. تو داری تمرین میکنی و دستت گرم میشه. برای نوشتن بهترین شعر عاشقانه، باید اول بدترین هارو دربیاری. این یه تکنیک جدیه! حتی نویسنده های بزرگ میگن بعضی وقتا عمدا مزخرف مینویسن تا یهو یه چیز خفن از دلش دربیاد. وقتی ترس بریزه، کیفیت خودشو نشون میده.
تمرین دوم : دهه هفتاد و هشتاد میلادی
دهه های 70s و 80s پر از موزیک های عاشاقنه پاپ قویه. این موزیک ها بهت زاویه دید میدن، کافیه سرچ کنی : 70s love songs یا 80s love songs و موقع گوش دادن به اینا دقت کنی :
پانچ لاین ها کجان ؟
عشق از چه زاویه ای روایت شده؟
صحنه ها چطور توصیف شدن ؟
این تحلیل مستقیم تورو میرسونه به تمرین سوم
تمرین سوم : صحنه بساز
نگو ( دوستت دارم ) به جاش بگو :
من حتی حاضرم تو یه روز بارونی که خسته و کوفته دارم از سر کار برمیگردم بیام و بشینم رو مبل، قهوه بگیرم تو دستم و ساعت ها حرف زدنتو بشنوم.
صحنه سازی باعث میشه مخاطب خودش رو جای تو بزاره یا خاطرات خودش فعال بشه. اینجاست که تکست لاو میچسبه به آدم.
تمرین چهارم : تجربه شخصی
یک اتفاق واقعی از رابطت انتخاب کن، اغراق کن و تا میتونی پارانوید و پیاز داغ بهش اضافه کن.
دعوا، شک، حسادت و… همونا که واقعا درد داره.
یه داستان شخصی رو با جزییات الکی و دروغین، قشنگ و جذابش کن و تعریفش کن.
نتیجه گیری
نوشتن موزیک عاشقانه ی تاثیرگذار، الهام لحظه ای نیست، تمرین هدفمنده. بد نوشتن، تحلیل موزیک های قدیمی، صحنه سازی و استفاده از تجربه شخصی، چهار ستون نوشتن یک شعر عاشقانه واقعی هستن، اگه میخوای تکست نویسی تو موضوعات و مود های مختلف رو تمرین کنی، پیشنهاد میکنم یه سر به دوره تکست نویسی سایتمون بزنی، جایی که مرحله به مرحله تکست نویسی و داستان سرایی رو یادمیگیری و همزمان یه پشتیبان دلسوز داری که ایراد کارت رو بهت بگه
