آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
احتمالا این صحنه رو تجربه کردی :
دفترچه یا نوت گوشی رو باز میکنی.
بیت رو پلی میکنی و … هیچی !
نه قافیه ای میاد، نه موضوع نه حتی یه جمله ساده…
بعضیا به این حالت میگن ( بی استعدادی ) بعضیا میگن ( قفل شدن مغز ) و..
اما این چیزی نیست جز همون مایند بلاک ( mind block ).
یعنی مغزت موقتا اجازه نمیده به راحتی به ایده ها دسترسی پیدا کنی.
خبر خوب ؟
این وضعیت طبیعیه و تقریبا برای همه رپرا پیش میاد و حتی برای نویسنده ها، نقاش ها و هر هنرمندی پیش میاد.
مایند بلاک زمانی اتفاق میوفته که :
. میخوای بنویسی
. زمان داری
. ابزار داری
. موضوع هم شاید داشته باشی
خیلی از رپرا تصور میکنن مشکل از خلاقیته.
درحالی که معمولا مشکل از خلاقیت نیست، بلکه از موانعیه که جلوی خلاقیت رو گرفته.
یکی از مهم ترین دلایل مایند بلاک چیزیه به اسم مقاومت ( resistance ) .
مقاومت یعنی بخشی از مغزت نمیخواد کاری که میخوای رو انجام بدی.
برای همین شروع میکنه به گفتن :
. بعدا بنویس
. الان حسش نیست
. فردا بهتر مینویسی
. اول یه ویدیو ببین بعدش شروع کن
. بزار پنج دقیقه اینستا برم
و یهو میبینی یک ساعت گذشت و حتی یک خط هم ننوشتی.
نکته مهم اینه : مغز منتظر انگیزه نیست.
بیشتر وقتا انگیزه بعد از شروع میاد، نه قبلش !
یکی از بزرگ ترین اشتباهات رپرا اینه که قبل از نوشتن، از خودشون انتظار شاهکار دارن.
ذهنشون این پیام رو دریافت میکنه :
باید همین الان یه تکست فوق العاده بنویسی وگرنه قضاوتت میکنم
نتیجه ؟
مغز قفل میکنه، چون خلاقیت تو فضای آزاد رشد میکنه نه زیر فشار.
نوشتن شبیه رانندگیه، وقتی رانندگی میکنی به تک تک حرکاتت فکر نمیکنی ( اگه حرفه ای شده باشی ) و فقط به مقصد فکر میکنی و میری سمتش.
تو نوشتن تکست رپ باید به قدری حرفه ای بشی و مهارت کسب کنی که مثل رانندگی، به حرکاتت فکر نکنی و فقط به سمت مقصد بری
بسیاری از هنرجوها تصور میکنن اگه نوشتن سخت شده پس یعنی دارن کار رو اشتباه انجام میدن.
اما حقیقت اینه که خلق کردن همیشه راحت نیست، حتی مثل باشگاه، خیلی وقتا درد که میاد میفهمی داری درست میزنی.
گاهی :
. گیر میکنی
. جمله ها ضعیف میشه
. قافیه پیدا نمیشه
. از تکستت خوشت نمیاد
این بخش طبیعی از فرآیند خلاقیته.
نویسنده های حرفه ای هم گاهی روز های بد دارن.
تفاوت اینجاست که اونا با وجود سختی، ادامه میدن.
یکی از عجیب ترین راه های افزایش خلاقیت اینه که مدتی هیچ کاری نکنی.
امروزه مغز دائما درگیر :
. اینستاگرام
. یوتیوب
. تیک تاک
و… است.
تو این شرایط، مغز فرصتی برای تولید ایده های جدید پیدا نمیکنه و فرصتی برای تصور نداره.
بعضی وقتا یه پیاده روی ساده، نشستن بدون گوشی، یا چند دقیقه سکوت میتونه ایده هایی تولید کنه که ساعت ها تلاش نمیتونه.
به همین دلیل خیلی از ایده های خوب دقیقا زمانی به ذهنت میاد که مشغول یه کار دیگه ای ( دستشویی، پیاده روی، قبل خواب )
ذهن ما تا حد زیادی بر اساس تصوری که از خودمون داریم عمل میکنه.
اگه دائم به خودت بگی :
. من خلاق نیستم
. من نمیتونم بنویسم
. ایده ندارم
کم کم همون واقعیت رو میسازی.
اما اگه خودت رو به عنوان فردی ببینی که :
. هرروز مینویسه
. ایده تولید میکنه
. درحال پیشرفته
رفتارت به همون سمت حرکت میکنه.
این به معنی خیال بافی نیست.
به معنی ساختن هویتیه که رفتار های درست رو تقویت میکنه.
اگه الان تو نوشتن گیر کردی این تمرین رو انجام بده :
قدم اول – ۱۰ دقیقه بدون توقف هرچی به ذهنت میرسه بنویس
قدم دوم – موضوع کلی تکست رو مشخص کن ( مثل عشق )
قدم سوم – به خودت اجازه بده بد بنویسی و بنویس
قدم چهارم – ده دقیقه به دیوار نگاه کن، بزار حوصلت سر بره
قدم پنجم – ده دقیقه هرچی میاد بنویس
قدم ششم – ده دقیقه اصلاح کن و ایده های خوب رو جدا کن
قدم هفتم – هرروز این تمرین رو به مدت ۲۱ روز انجام بده
اگه نمیتونی بنویسی، لزوما مشکل از استعداد نیست.
بیشتر مواقع یکی از این عوامل جلوی تورو گرفته :
. مایند بلاک
. مقاومت
. کمالگرایی
. ترس از اشتباه
. نبودن زمان کافی برای فکر کردن
راه حل اینه که با وجود نداشتن الهام، شروع کنی.
بسیاری از بهترین تکست های رپ نه از یک جرقه جادویی، بلکه از نشستن پشت دفترچه و ادامه دادن ساخته شدن.
یادت باشه : نویسنده ها اول مینویسن، بعد الهام پیدا میکنن.
